Let the games begin!

En deze middag was het zover, tijd om theorie in de praktijk om te zetten. De bedoeling is dat ik twee lokale Karinthische specialiteiten klaarmaak en het in een wedstrijdvorm opneem tegen de dochter van Sissy Sonnleitner. Met Sissy als lesgever kan het niet anders dan goed verlopen, en toch, de stress begint me toch wel parten te spelen. Een uur voordien nog vol vertrouwen, maar in het heetst van de strijd lijkt het toch allemaal een beetje chaotisch, ik vergeet bijna de kaas aan de lokale risotto-variant toe te voegen, en mijn deeg kleeft vast aan het tafellaken waardoor ze openscheurt. Om dit recht te trekken heb ik bijna een mirakel nodig, want op de beginnersgratie wil ik niet rekenen, en de strijd opgeven wil ik evenmin! Van op afstand hou ik mijn concurrente in de gaten, ik begin er langzaam maar zeker terug in te geloven en zet nog een laatste keer alles op alles. Tot Stéphanie (redactrice VlaVak) de eerste borden komt afhalen, wat is dit spannend zeg! Vervolgens gaan ook de nagerechten de deur uit, het verdict komt steeds dichter bij… Wat zou de jury, met Sissy in de hoofdrol, van mijn interpretatie van de Karinthische specialiteit vinden?! We worden eindelijk tot de jurytafel begeleid, niets dan lovende woorden voor ons beiden, maar wie heeft dan de lekkerste en mooiste gerechten voorgeschoteld? Het kent een mooi einde, want we nemen elk een gerecht voor onze rekening, een welverdiende uitslag me dunkt! Ik moet toegeven dat ik fier ben op onze prestaties vandaag, ik neem dan ook met een gevoel van diep respect afscheid van de grootse Sissy.

Tenslotte nog enkele scènes met de wagen, en dan zit het er werkelijk op, hoe jammer! Maar het is goed geweest, voldaan en opnieuw een prachtige ervaring rijker, maak ik me stilaan klaar voor ons vertrek… We sluiten af met een heerlijk duet van Stéphanie en Vincent. Danke sehr, es war einfach super!

20120911-000643.jpg

20120911-000650.jpg

Het zit erop en het staat erop!

De zenuwen zijn pas deze morgen aan de ontbijttafel begonnen, en hier had de crew uiteraard veel plezier in. Maar toen ik deze morgen dan bij sterrenchef Sissy Sonnleitner in haar gelijknamig restaurant in Kötschach-Maithen aankwam, viel een hele last van mijn schouders. Hoewel ze tot alle uithoeken van Oostenrijk bekend is, blijft ze zo bescheiden, en daarin herken je pas haar ware grootsheid. Mocht ik vandaag nog een oma kiezen, ging ik beslist voor haar, dan kon ik elke keer opnieuw van haar wonderbaarlijke keuken komen genieten… Dankzij haar zijn de opnames vlot verlopen, ik was meteen op mijn gemak en kookte gezellig mee. Bij momenten voelde ik me een beetje Gène Bervoets, ik weet echter niet of dit goed al dan niet slecht is… Maar dat maakt ook helemaal niets uit, het was dikke pret, en daar draait het tenslotte om! Ze leerde me twee Oostenrijkse gerechten, die ik deze middag zelf moest namaken in een wedstrijd met haar dochter, Stefanie. Spannend?!

If you can’t stand the heat…

Er wordt wel eens gezegd: “if you can’t stand the heat, stay out of the kitchen”! Het belooft morgen extra warm te worden in de keuken met de aanwezigheid van een sterrenchef… Maar ik ga de uitdaging met plezier aan, het wordt ongetwijfeld een boeiende en leerrijke dag in de keuken van Sissy Sonnleitner in Kötschach-Mauthen. Vandaag was trouwens ook zeer fijn, ik heb een aantal keren actief meegewerkt, en heb vooral erg veel plezier beleefd met de ploeg! Ik ben trouwens bijzonder onder de indruk van hun professionaliteit, ze maken steeds goed doordachte keuzes en gaan tot het uiterste om jullie de meest sappige verhalen te brengen op de best mogelijke manier! En nu een heerlijke nacht tegemoet, tot morgen!

Een gezellig adresje om uit eten te gaan

Terwijl zij nog even een aantal sfeerbeelden maken, geniet ik alvast van een verfrissend glaasje Apfelsaft met bubbels, ongetwijfeld van eigen pluk. Mocht u nog een plekje zoeken om uit eten te gaan, kan ik jullie deze alvast aanbevelen: het Lerchenhof in Hermagor. En dan heb ik het nog maar alleen over het uitzicht, Oostenrijk op z’n best! Onderweg hebben Vincent en ik alvast een gezellige babbel gehad, wat een fantastisch speelgoed die GoPro :-)! Deze morgen heb ik reeds Karinthische noedels leren maken van twee goedlachse zussen ingeborg en Gudrun Daberer uit Sankt-Daniel, met de nodige Fingerspitzengefühl, hopelijk denken jullie niet dat ik mijn Duits van Jean-Marie Pfaff heb geleerd…

20120909-125305.jpg

Zeg niet zomaar biohotel…

Deze middag zijn we van het oosten, vlakbij de Sloveense grens, naar het westen van Karinthie gereden. Hier, dichtbij de Italiaanse grens,  start het tweede deel van mijn avontuur…

We vallen van de ene verwondering in de andere, hoewel Vincent en Stéphanie (redactrice VlaVak) het biohotel Daberer in Kötschach-Mauthen reeds menig maal zo hoog hadden aangeprezen, sind wir ganz beeindruckt (‘zijn we helemaal onder de indruk’, red). En u zou voor minder, het volledige verhaal klopt hier! De keuken werkt uitsluitend met kwaliteitsvolle ingrediënten van lokale productie, en in het gebouw wordt rijkelijk gebruik gemaakt van hout en warme kleuren. Dit geeft het hotel haar natuurlijke charme, het is werkelijk een oase van rust. Hier zijn zoveel mooie plekjes, dat ik gisteren graag nog uren was blijven doorschrijven terwijl ik van zetel naar zetel doorschoof. Uiteindelijk was het toen ik met dit uitzicht ontwaakte dat ik niet anders kon dan het met jullie te delen, zeg nu zelf, is dit geen ware luxe?

20120909-094608.jpg

Want wie dacht dat luxe en duurzaamheid niet verenigbaar zijn, heeft het verkeerd begrepen. Misschien is ons idee van wat luxe is een misvatting, de klok tikt hier wat trager tot je soms het gevoel krijgt dat die helemaal stil komt te staan. In het bijzonder wanneer je voor dergelijke taferelen letterlijk sprakeloos komt te staan van verbijstering. Je zou het enigszins met Scandinavië kunnen vergelijken; de sauna in een houten hut aan de rand van het bos, de stijlvolle meubels die tegelijk modern zijn en alsnog die rustieke uitstraling behouden, en tenslotte die filosofie waar ze trouw blijven aan de natuur. Hier beperkt bio zich niet louter tot een label voor etenswaren, maar is het overigens een levenswijze waar ze steeds het evenwicht met de natuur bewaren en er niet meer van ontnemen dan wat ze nodig achten. In alle eerlijkheid, mocht ik zelf ooit het genoegen hebben een hotel op te starten, zou het er niet veel anders uitzien. U begrijpt ongetwijfeld wel waarom…

20120909-094710.jpg

20120909-095403.jpg

20120909-095415.jpg

20120909-095425.jpg

20120909-095439.jpg

Een uitzicht om u tegen te zeggen

Deze morgen was een openbaring, het was geweldig om op de markt in Klagenfurt rond te lopen en deze mooie lokale specialiteiten te ontdekken, letterlijk bij momenten! Ik heb me zelfs laten verleiden door een heerlijke confituur met een toch wel wat bijzondere combinatie; perzik en rozen! Intussen lig ik hier languit onder een paviljoen te genieten van dit prachtige uitzicht terwijl Vincent de warme zon trotseert om naar de sappige verhalen van Josef te luisteren. Josef is een gepensioneerde visser die het nog steeds niet verleerd is, speciaal voor ons brengt hij een belangrijk ingrediënt mee, wat zou dat zijn?

20120908-142815.jpg